استان مازندران در شمال و شمال غرب كشور بين طولهاي جغرافيايي 21 °50 تا 08 °54 شرقي و عرضهاي 46 °35 تا 58 °36 شمالي قرار دارد. مساحت اين استان 23833 كيلومتر مربع بوده و مركز آن شهر ساري ميباشد
از نظر موقعيت ساختاري استان مازندران جايگاه ژئوديناميكي ويژهاي در زون برخوردي ورقهاي اوراسيا ( شمال استان) و گندوانا ( بخش جنوبي استان) دارد به همين لحاظ استان مازندران ويژگي محيطهاي حاشيه قاره دارد كه گاه در اثر تصادم ورقها، بخشهايي از آن از نوع زمينهاي دگرگونه است. جايگاه زمينشناسي ـ ساختاري ويژه، تنوع زياد سنگها و رسوبات سبب گرديده تا توان بالقوه معدني استان مازندران درخور توجه باشد كه از آن جمله ميتوان به ذخايري از تنگستن (كلاردشت و دره سه هزار) زغالسنگ (كليران، نشلـ اندوار ، كردآباد ، اكراس و…) نسوز، گچ، فلوئورين ـ باريت ( كيجان، پلور)، دولوميت، سنگ آهك، شيلهاي منبسط شونده ، كوارتزيت، ماسه ريختهگري، خاك رس، شن و ماسه، پوكه معدني، سنگ لاشه، سنگهاي تزئيني (چيني، گرانيت، مرمريت، مرمر) و فسفات ( دلير، گدوك) اشاره كرد.
مطالعات اكتشافي انجام شده در نهشتههاي دريايي حاشيه شمالي استان به ويژه حوضه فروافتاده خزر جنوبي ، امكان شناسايي و دستيابي به ميدانهاي نفت و گاز را اميدواركننده ساخته است. بخش بيشتر استان مازندران در دامنههاي البرز شمالي قرار دارد. اين بلنديها (كوههاي البرز) چين هاي حاشيه اي ورق ايران مركزي هستند كه با ورق توران (اوراسيا) فصل مشترك دارد. به عبارت ديگر زمين درزتتيس كهن، در يك راستاي تقريباً خاوري ـ باختري ـ از خاور تا باختر استان مازندران عبور ميكند. ولي اين زمين درز نمود آشكار ندارد و بخش بيشتر منشورهاي فزاينده در زون برخوردي دوقاره اوراسيا و گندوانا از بين رفته است.
در استان مازندران چند زون ساختاري جداگانه قابل شناسايي است كه از شمال به جنوب عبارتند از :
- زون فروافتاده خزر جنوبي
فرونشست خزر جنوبي يك فروافتادگي درون قارهاي است پي سنگ اين فرونشست با ضخامت تقريبي 15 تا 20 كيلومتر از نوع پوستههاي بازالتي است كه با رديف ضخيم (15 تا 25 كيلومتر) و چين نخوردهاي از سنگهاي رسوبي به سن پالئوژن تا كواترنري پوشيده شده است.
- زون گرگان ـ رشت
زون گرگان ـ رشت شامل توالي ستبري از نهشتههاي ميوسن تا كواترنري است كه به طور دگرشيب سنگهاي مزوزوئيك البرز را ميپوشانند. ليتوفاسيس رديفهاي مذكور عمدتاً دريائي و متفاوت از نهشتههاي همزمان در ساير بخشهاي البرز است ولي ويژگيهاي سنگي آنها با تواليهاي درياي پاراتيس درخور توجه است.
حفاريهاي متعدد رسوبات پليو ـ كواترنر در نوار ساحلي نشان ميدهد كه اين رسوبات متعلق به حوضه خزر است كه به علت فرونشيني كف آن ساحل قديمي را رها كرده است.
زون البرز مركزي بخش بيشتر استان مازندران ويژگيها زمينشناسي و ساختاري البرز مركزي را دارد. در اين زون سنگهاي نئوپروزوئيك پسين رخنمون محدود دارند. سنگهاي پالئوزوئيك رديفهاي پلاتفرمي است كه نبودهاي چينه شناسي فراوان دارد. بخش بيشتر اين زون با نهشتههاي زغالدار ترياس بالا ـ ژوراسيك مياني پوشبيده شده كه در پيش بوم بلنديها انباشته شدهاند.
بررسي پالئوژئوگرافيك نشان ميدهد كه در اواخر مزوزوئيك بخش جنوبي استان مازندران به يك فرازمين تبديل شده به همين لحاظ خاكسترهاي آتشفشاني اوايل ترسير و نيز نهشتههاي آواري همزمان با كوهزائيهاي سنوزوئيك در جنوب مازندران رخنمون بسيار ناچيز دارند.
در مورفولوژي امروزي استان مازندران رويكردهاي تكتونيكي متعدد نقش داشتهاند. (كه از آن ميان نقش فازهاي كوهزائي الپ پاياني در بيشترين مقدار است كه حاصل آن چين خوردگي و گسلشهاي فشارشي از نوع راندگي است. بطوريكه راندگيها در ساختار ناحيه اثر درخور توجه دارند و حتي ميتوان پذيرفت كه بخشي از چينخوردگيها حاصل عملكرد گسلهاي تراستي است.
در استان مازندران تنشهاي فشارشي فازهاي آلپ پاياني خاتمه نيافته است به عبارت ديگر اين استان هنوز فعال است . زمين لرزههاي گاه بيگاه امروزي استان نشانه تداوم فشارش حاكم بر زمين استان است.
قديمي ترين زمين لرزه دستگاهي رويداده در استان مازندران در تاريخ2/10/1930 ساعت 15:32:00 ثبت شده است.طول و عرض جغرافيايي رو مرکز آن ، به ترتيب 86/35 و08/52 مي باشد.
بزرگاي آن در مقياس امواج سطحي 2/5 مي باشد و منبع ثبت کننده آن مرکز لرزه نگاری امدرما- روسيه(AMB) است.
آخرين زمين لرزه دستگاهي رويداده در استان مازندران در تاريخ 11/07/2004 در ساعت 14:16:51 ثبت شده است.طول و عرض جغرافيايي رو مرکز آن ، به ترتيب 24/36 و 54/51 مي باشد.
بزرگاي آن در مقياس امواج دروني 6/3 مي باشد و منبع ثبت کننده آن مؤسسه ژئوفيزيك دانشگاه تهران(THR) است.
بزرگ ترين زمين لرزه دستگاهي رويداده در استان مازندران در تاريخ 2/7/1957در ساعت 00:42:00 ثبت شده است.طول و عرض جغرافيايي رو مرکز آن ، به ترتيب 074/36 و47/52مي باشد.
بزرگاي آن در مقياس امواج سطحي 8/6 ، امواج دروني 0/7 مي باشد و منبع ثبت کننده آن مرکز لرزه نگاری برگن-هلند(BER) است.
استان مازندران 
بخش بيشتر استان مازندران در دامنههاي البرز شمالي قرار دارد. اين بلنديها (كوههاي البرز) چين هاي حاشيه اي ورق ايران مركزي هستند كه با ورق توران (اوراسيا) فصل مشترك دارد. به عبارت ديگر زمين درزتتيس كهن، در يك راستاي تقريباً خاوري ـ باختري ـ از خاور تا باختر استان مازندران عبور ميكند. ولي اين زمين درز نمود آشكار ندارد و بخش بيشتر منشورهاي فزاينده در زون برخوردي دوقاره اوراسيا و گندوانا از بين رفته است. 
بخش بيشتر استان مازندران ويژگيها زمينشناسي و ساختاري البرز مركزي را دارد. در اين زون سنگهاي نئوپروزوئيك پسين رخنمون محدود دارند. سنگهاي پالئوزوئيك رديفهاي پلاتفرمي است كه نبودهاي چينه شناسي فراوان دارد. بخش بيشتر اين زون با نهشتههاي زغالدار ترياس بالا ـ ژوراسيك مياني پوشبيده شده كه در پيش بوم بلنديها انباشته شدهاند. 
